حضرت فرمود : واي بر تو ، هر بنده‌اى كه متولد مىشود البتة در ميان دو ديدهء أو نوشته است كه مؤمن است يا كافر ، وهر كه با ولايت ما مىآيد به نزد ما ، مىبينيم كه در پيشانى أو نوشته است كه مؤمن است ، واگر با عداوت ما مىآيد به نزد ما ، مىبينيم كه نوشته است كه كافر است ، ومائيم متوسمين كه خدا فرموده إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ وما به اين مىشناسيم دوست ودشمن خود را « 1 » . وأيضا در بصائر وغير آن به سند معتبر روايت كرده است كه : مردى به خدمت حضرت صادق عليه السّلام آمد واز مسأله‌اى سؤال كرد ، حضرت جواب فرمود ، ديگرى آمد واز همان مسأله سؤال كرد ، حضرت جواب ديگر فرمود ، باز ديگرى آمد واز آن همان مسأله پرسيد ، حضرت بغير از جواب آن دو نفر فرمود ، پس فرمود كه : خدا به ما گذاشته است أمور مردم را كه آنچه مناسب فهم ايشان شود وقابليت هر يك را باشد جواب مىگوئيم چنانچه اختيار أمور دنيا را به حضرت سليمان عليه السّلام گذاشت وفرمود « هذا عطاؤنا فامنن أو اعط بغير حساب » « 2 » اين آية در قرائت علي عليه السّلام چنين است . راوي پرسيد كه : امام مىداند مذهب هر كس وقابليت هر شخص را كه مناسب حال أو جواب بگويد ؟ حضرت از روى تعجب فرمود : سبحان اللّه ! مگر نخوانده‌اى كلام الهى را كه در قرآن مىفرمايد إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ ومتوسّمون ، ائمه‌اند ، وَإِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ واين آيات در راه مقيم دائمي است كه هرگز از آن بدر نمىرود يعنى با امام است ، وامامت هرگز از أهل بيت عليهم السّلام بيرون نمىرود . پس فرمود : آرى بدرستى كه امام نظر مىكند به مردى ، أو را مىشناسد ورنگش ونوعش را مىداند واگر سخن أو را از پس ديوارى بشنود ، أو را مىشناسد ومىداند كيست وچيست وصفات أو را مىداند ، زيرا كه خدا مىفرمايد وَمِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَأَلْوانِكُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ

--> ( 1 ) . بصائر الدرجات 358 ؛ اختصاص 303 . ( 2 ) . اشاره‌اى است به سورهء ص : 39 .